Praca z kandydatami na rodziców adopcyjnych

Formacja zastępczego środowiska rodzinnego prowadzona jest indywidualnie z każdą rodziną przez Ośrodek i trwa przeciętnie około roku. Doskonalenie tej formacji trwa całe życie i jest wspomagane głównie przez zorganizowane środowisko rodzin adopcyjnych i zastępczych współpracujące z Ośrodkiem.

Etapy formacji rodziny obejmują:

  1. Informację wstępną, wyjaśnienie celów i założeń katolickiego punktu widzenia problemu sieroctwa społecznego i zastępczego środowiska rodzinnego oraz rejestrację kandydatów;
  2. Rzetelne rozpoznanie kandydatów i wywiady środowiskowe wraz z decyzją o dopuszczeniu do szkolenia;
  3. Formowanie kandydatów do adopcyjnego rodzicielstwa – program autorski „Służyć Najmniejszym” zatwierdzony przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej;
  4. Zaopiniowanie kandydatów przez Komisję Kwalifikacyjną Ośrodka;
  5. Powierzenie rodzinie dziecka, pomoc w uregulowaniu sytuacji prawnej oraz konsultacje w rozwiązywaniu pojawiających się problemów emocjonalnych, wychowawczych i społecznych;
  6. Integrację rodziny ze środowiskiem rodzin adopcyjnych oraz aktywny udział w samoorganizacji i wzajemnej pomocy rodzin będących w tym środowisku.

Adopcja to długotrwały proces. Rozpoczyna się od pierwszej myśli na ten temat, dojrzewa nieraz miesiące, lata i trwa przez całe życie rodziny. Postanowienie o adopcji czyli przysposobieniu małoletniego wydaje Sąd Rodzinny. Według obowiązujących przepisów ośrodki adopcyjne mają na celu zdiagnozowanie i przygotowanie kandydatów do przyjęcia dziecka oraz pomoc w dopełnieniu formalności wymaganych przez sąd.
Rozpoznanie predyspozycji rodziny do trudów rodzicielstwa zastępczego prowadzone jest przez psychologów i pedagogów, z wykorzystaniem w razie potrzeby porad duszpasterskich.

Zanim nastąpi spotkanie z dzieckiem, kandydaci na rodziców adopcyjnych muszą dobrze zastanowić się nad swoją decyzją, umożliwić nam poznanie siebie, abyśmy mieli przekonanie, że małżeństwo, któremu będzie powierzony osierocony człowiek, stworzy mu kochającą, bezpieczną i mądrą rodzinę.

W dniu 21.04.2012 r. decyzją nr 9/2012/RA Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej został zatwierdzony autorski program szkolenia pt. „Służyć Najmniejszym”.

Tematyka Adoptujący
niemowlę dziecko powyżej 1 r.ż. lub rodzeństwo drugie dziecko*
1. Spotkanie integracyjne – wzmacnianie prawidłowej motywacji kandydatów + +
2. Spotkanie w „Kręgu” + + +
3. Od bezdzietności do rodzicielstwa + +
4. Rodzina – rola więzi emocjonalnych + +
5. Budowa poczucia własnej wartości u dziecka + +
6. Warsztaty umiejętności wychowawczych –
wyrabianie i doskonalenie umiejętności radzenia sobie w sytuacjach stwarzających trudności wychowawcze
+ + +
7. Rodzeństwo bez rywalizacji -/+ +
8. Sytuacja dziecka osieroconego-sposoby kompensacji opóźnień rozwojowych +
9. Jawność adopcji + +
10. Problemy emocjonalne i zaburzenia zachowania u dziecka – wspomaganie jego rozwoju +
11. Kształtowanie postaw religijnych
– wychowanie w rodzinie chrześcijańskiej
+ +
12. Zaburzenia integracji sensorycznej (SI) i alkoholowy zespół płodowy (FAS), jako najczęściej występujące problemy dzieci adoptowanych + +
13. Zdrowie dziecka – profilaktyka, rozpoznawanie chorób i ich leczenie + +
14. Pielęgnacja i rozwój psychomotoryczny niemowląt oraz metody stymulowania tego rozwoju +
15. Zagadnienia prawne związane z przysposobieniem + +
16. Dziecko niepełnosprawne w rodzinie
– dodatkowy trud czy i radość rodzicielska
-/+ -/+ -/+
Uwaga:
* rodzina ta pierwsze dziecko adoptowała za pośrednictwem KOA w Warszawie. Istnieje możliwość poszerzenia o warsztaty, w których małżonkowie nie uczestniczyli przy pierwszej adopcji, a które teraz stanowią element programu. Decyzję o tym, na które spotkanie jeszcze zostanie zaproszona rodzina, podejmuje dyrektor KOA.

 

Kandydaci na rodziców adopcyjnych zachęcani są by dodatkowo uczestniczyć w weekendzie w ramach „Małżeńskich Dróg” lub „Spotkań Małżeńskich”.

Diagnoza i szkolenie w naszym Ośrodku trwa łącznie około roku, a okres oczekiwania na dziecko od momentu pozytywnego zaopiniowania przez Komisję Kwalifikacyjną zależy przede wszystkim od otwartości kandydatów na cechy i potrzeby dzieci, które są kwalifikowane do przysposobienia. Trwa najczęściej do roku. Dzieci powierzone do adopcji to dzieci samotnych matek, dysfunkcyjnych rodzin oraz dzieci z domów dziecka, rodzin zastępczych i pogotowi rodzinnych.

Rodzice, którzy adoptowali dziecko i pragną utrzymać dalszy kontakt z Ośrodkiem i z innymi rodzinami mają taką możliwość dzięki indywidualnym oraz niedzielnym spotkaniom Środowiska Rodzin Adopcyjnych . Zapraszamy również do współdziałania z Fundacją Rodzin Adopcyjnych.

INFORMACJE PRAKTYCZNE – jak to wygląda?

Jeśli chcielibyście adoptować dziecko i spełniacie odpowiednie warunki, zadzwońcie do naszego Ośrodka by umówić się na pierwszą rozmowę. Podczas niej obie strony poznają się i decydują, czy zapisać Was do Ośrodka. Przy zapisach pary otrzymują listę koniecznych do zgromadzenia dokumentów. Przyjmujemy pary z terenu całej Polski, jednak należy rozważyć, czy dalekie dojazdy nie utrudnią dobrego przygotowania do adopcji.

Ocena wstępna kandydatów następuje po skompletowaniu dokumentów oraz po diagnozie psychologiczno-pedagogicznej (wywiadzie w miejscu zamieszkania pary, rozmowie z psychologiem i testach psychologicznych). Jedynie pozytywna ocena wstępna umożliwia podjęcie szkolenia w Ośrodku, nie jest to jednak równoznaczne z końcową opinią kwalifikacyjną, pozwalającą na adopcję.

Podczas szkolenia pary w stałej grupie spotykają się w Ośrodku na zajęciach w godzinach wieczornych przeciętnie raz lub dwa razy w miesiącu. Zalecamy też udział w rekolekcjach weekendowych „Małżeńskie Drogi” lub „Spotkania Małżeńskie”. Po spełnieniu tych warunków następuje diagnoza końcowa – rozmowy z psychologiem, możliwe są też testy psychologiczne i rozmowa z duszpasterzem.

Komisja Kwalifikacyjna Ośrodka wydaje końcową opinię kwalifikacyjną ważną przez rok. Kandydaci otrzymują także świadectwo ukończenia szkolenia. Jedynie pozytywna opinia umożliwia przedstawienie kandydatom dziecka.

Przy adopcji kolejnego dziecka w naszym Ośrodku szkolenie jest krótsze niż w przypadku przechodzenia drogi przygotowania po raz pierwszy.